ΝΕΟΕΚΛΕΓΕΝ Δ.Σ ΤΟΥ ΣΥΛΛΟΓΟΥ ΑΜΠΕΛΟΥΡΓΩΝ ΑΝΕΜΩΤΙΑΣ ΛΕΣΒΟΥ

ΜΑΡΜΑΡΟΥ ΜΙΧΑΗΛ                  Πρόεδρος

ΑΘΗΝΑΪΔΗΣ ΑΝΤΩΝΙΟΣ             Αντιπρόεδρος 

ΜΠΕΡΝΤΕΝΗΣ ΧΡΗΣΤΟΣ           Γενικός Γραμματέας

ΚΑΣΤΡΙΝΕΛΛΗΣ ΗΛΙΑΣ               Ταμίας           

ΠΡΟΒΕΤΖΑΣ ΣΤΡΑΤΗΣ               Μέλος

ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ ΧΡΗΣΤΟΣ      Μέλος

ΔΡΟΣΟΣ ΒΑΣΙΛΕΙΟΣ                    Μέλος



ΒΑΓΗΣ ΧΡΗΣΤΟΣ                         Αναπληρωματικό Μέλος

ΠΑΠΟΥΤΣΗΣ ΓΕΩΡΓΙΟΣ              Αναπληρωματικό Μέλος

ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ ΕΚΛΟΓΩΝ (11-8-2017)

ΕΠΙΤΥΧΟΝΤΕΣ ΓΙΑ ΤΟ Δ.Σ:

ΜΑΡΜΑΡΟΥ ΜΙΧΑΗΛ                  52

ΚΑΣΤΡΙΝΕΛΛΗΣ ΗΛΙΑΣ               43

ΑΘΗΝΑΪΔΗΣ ΑΝΤΩΝΙΟΣ             36

ΠΡΟΒΕΤΖΑΣ ΣΤΡΑΤΗΣ               29

ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ ΧΡΗΣΤΟΣ      21

ΜΠΕΡΝΤΕΝΗΣ ΧΡΗΣΤΟΣ            20

ΔΡΟΣΟΣ ΒΑΣΙΛΕΙΟΣ                    14

ΒΑΓΗΣ ΧΡΗΣΤΟΣ                         13

ΠΑΠΟΥΤΣΗΣ ΓΕΩΡΓΙΟΣ              12



ΕΠΙΤΥΧΟΝΤΕΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΞ.ΕΠ:


ΚΟΝΙΝΙΟΣ ΧΡΗΣΤΟΣ                  49

ΧΑΤΖΗΔΙΑΚΟΣ ΧΡΗΣΤΟΣ           27

ΝΙΚΟΛΟΥ ΑΝΤΩΝΙΟΣ                  16

ΧΑΤΖΗΔΙΑΚΟΣ ΧΡΙΣΤΟΔΟΥΛΟΣ ΤΟΥ ΠΕΡΙΚΛΗ  11

ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ ΣΤΗ ΓΕΝΙΚΗ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗ

ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΓΕΥΣΙΓΝΩΣΤΕΣ ΚΡΑΣΙΩΝ ΤΗΣ ΑΝΕΜΩΤΙΑΣ

Όταν το κρασί εκτιμηθεί μέσω όρασης και όσφρησης, η γεύση θα ολοκληρώσει τη διαδικασία της γευστικής δοκιμής. Τα όργανα αντίληψης των γεύσεων δεν είναι άλλα από τις θηλές της γλώσσας, οι οποίες αποτελούν ευαίσθητους αποδέκτες των ουσιών, άρα και της γεύσης του κρασιού. Η διαδικασία είναι απλή και αφορά τα εξής βήματα:

• Μια ικανή ποσότητα κρασιού εισέρχεται στο στόμα.

• Καλό είναι να εφαρμοσθεί η εισπνοή αέρα ανάμεσα από τα δόντια (χρειάζεται προσοχή, ώστε να μη στραβοκαταπιεί ο δοκιμαστής. Πολλοί προσπερνούν αυτό το βήμα, το οποίο δεν συστήνεται, παρά μόνο σε όσους γνωρίζουν πως το καταφέρνουν). Ωστόσο, η διαδικασία αυτή προκαλεί εξάτμιση πτητικών μορίων του υγρού, οπότε τα συστατικά του κρασιού γίνονται πολύ ευκολότερα αντιληπτά.

• Ακολουθεί η περιστροφή της ποσότητας κρασιού εντός στόματος, σαν «μάσημα» του κρασιού, με βοηθητικές κινήσεις της γλώσσας. Η τριβή του ανάμεσα στη γλώσσα και τον ουρανίσκο επιτρέπει την πληρέστερη αντίληψη της δομής του.

Για τη γεύση του κρασιού εξετάζονται τα εξής χαρακτηριστικά:

• Η γλυκύτητα: ένα κρασί μπορεί να είναι ξηρό, ημίγλυκο ή γλυκό, αλλά ανεξαρτήτως των τύπων αυτών (ή πιο σωστά στο πλαίσιό τους), η αίσθηση της γλυκύτητάς του γίνεται αντιληπτή σε σχέση με την οξύτητα ή μαζί και με τις ταννίνες, που παίζουν εξισορροπητικό ρόλο απέναντί της. Επίσης, τη γλυκιά εντύπωση εντείνει και το αλκοόλ του κρασιού.

• Η οξύτητα: η αίσθηση των φυσικών οξέων στο στόμα, που μπορεί να είναι υψηλή, μέτρια ή χαμηλή (όσο πιο υψηλή είναι η οξύτητα, τόσο πιο έντονη είναι η παραγωγή σάλιου μετά από την κατάποση).

• Το αλκοόλ: μπορεί να είναι υψηλό, μέτριο ή χαμηλό, αν και αυτό που μετράει είναι η αίσθηση ισορροπίας που δημιουργείται ανάμεσα σε αυτό (που προκαλεί γλυκιά και θερμή εντύπωση) και στην οξύτητα ή και τις ταννίνες του κρασιού.

• Οι ταννίνες: οι ουσίες του κρασιού που ξηραίνουν το στόμα και τα ούλα με τη στυφάδα τους και δίνουν στο κρασί τον εξισορροπητικό γευστικό παράγοντα της πικράδας (καθώς συμβάλλουν και στη δομή του). Το αίσθημα των στυφών ταννινών μπορεί να είναι έντονο, οπότε αυτές χαρακτηρίζονται άγριες, αλλιώς μέτριες ή και μαλακές.

• Το σώμα: έτσι χαρακτηρίζεται η αίσθηση πληρότητας (πάχους) που αφήνει ένα κρασί στο στόμα. Το σώμα του κρασιού μπορεί να είναι γεμάτο, μέτριο ή ελαφρύ (στα λευκά κρασιά λέγεται συνήθως όγκος).

• Τα αρώματα στόματος: εντός στόματος, τα αρώματα του κρασιού «βγαίνουν» και πάλι εξατμιζόμενα και εκτιμώνται ,όπως και στην περίπτωση της όσφρησης, φτάνοντας στο οσφρητικό κέντρο μέσω διόδων που βρίσκονται εσωτερικά, στο ανώτερο επίπεδο του φάρυγγα.

• Η αρωματική διάρκεια: πρόκειται για το χρόνο που τα αρώματα στόματος του κρασιού διαχέονται στη στοματική και τη ρινική κοιλότητα, μετά από την απομάκρυνση από το στόμα. Μπορεί να χαρακτηριστεί ως μακρά, μέτρια ή κοντή.

• Η επίγευση: είναι η γευστική εντύπωση που μένει αφού το κρασί φύγει από το στόμα. Μπορεί να χαρακτηριστεί ως μακρά, μέτρια ή κοντή.

• Οι αισθήσεις αφής: το μεσαίο τμήμα της γλώσσας είναι μία ζώνη με θηλές «αφής», ενώ αφή υπάρχει και σε πολλά άλλα σημεία του εσωτερικού του στόματος. Εκεί γίνεται αντιληπτή η υφή του κρασιού. Απολήξεις δε νεύρων κάτω από την επιδερμίδα επιτρέπουν στη γλώσσα να ανακαλύπτει τις αλλαγές της θερμοκρασίας. Η επιδερμίδα αυτή είναι παρόμοια με οποιουδήποτε άλλου σημείου του σώματος, που αισθάνεται το τραχύ, το μαλακό, το θερμό, το κρύο κ.λπ.

Κλειδί για τη γεύση του κρασιού αποτελεί η ισορροπία, ανάμεσα σε όλα τα γευστικά και αρωματικά χαρακτηριστικά του, τόσο όσο είναι εντός, όσο και όταν φύγει από το στόμα, καταπίνοντας ή φτύνοντάς το. Έτσι, ένα κρασί μπορεί να είναι ισορροπημένο, αρμονικό, ανισόρροπο, ενώ φυσικά, μπορεί να παρουσιάζει στο στόμα δυσάρεστη γεύση ή αρώματα (ενδείξεις ελαττωμάτων).

ΘΕΡΙΝΑ ΚΛΑΔΕΜΑΤΑ ΣΤΟΝ ΚΑΜΠΟ ΤΗΣ ΑΝΕΜΩΤΙΑΣ

Είναι οι επεμβάσεις που γίνονται κατά τη διάρκεια της βλαστικής περιόδου. Με τα θερινά κλαδέματα επιδιώκουμε την διόρθωση σφαλμάτων που έγιναν κατά το χειμερινό κλάδεμα και την βελτίωση των συνθηκών καλλιέργειας με σκοπό τη βελτίωση της ποιότητας της παραγωγής.

Τα Θερινά κλαδέματα είναι:

1. Το βλαστολόγημα,
2. Το κορυφολόγημα,
3. Το ξεφύλλισμα

ΒΛΑΣΤΟΛΟΓΗΜΑ
Το βλαστολόγημα αφορά στην αφαίρεση διογκωμένων οφθαλμών,ή βλαστών στα πρώτα στάδια ανάπτυξής τους. Συνήθως οι αφαιρούμενοι βλαστοί είναι άγονοι και δεν είναι χρήσιμοι για τη διαμόρφωση του κλήματος και το επόμενο χειμερινό κλάδεμα. Είναι όμως δυνατόν να γίνει αφαίρεση γονίμων βλαστών που είναι κακοσχηματισμένοι η που η θέση τους είναι τέτοια ώστε να παρεμποδίζουν την ανάπτυξη άλλων βλαστών.

Το βλαστολόγημα έχει σκοπό να προσαρμόσει τη βλάστηση στις συνθήκες του περιβάλλοντος και στην εφαρμοζόμενη καλλιεργητική τεχνική. Επίσης έχει σκοπό να συμπληρώσει το προηγούμενο χειμερινό κλάδεμα και να προετοιμάσει το επόμενο.

Η έγκαιρη και σωστή εφαρμογή του συμβάλλει στην καλύτερη διατροφή των βλαστών που απομένουν καθώς και των σταφυλών που αυτοί φέρουν. Επειδή όμως αυτό στοχεύει στην εξοικονόμηση υγρασίας και θρεπτικών στοιχείων στο κλήμα, πρέπει να γίνεται όσο το δυνατόν νωρίτερα όχι όμως πριν ξεχωρίσουν οι ταξιανθίες (όταν οι βλαστοί έχουν τουλάχιστον 5 φύλλα και μήκος από 10-15 cm έως 30-35 cm δηλαδή κατά την περίοδο Απριλίου με μέσα Μαΐου και γενικά πριν την άνθηση).΄Έτσι και τα φύλλα των βλαστών που αφαιρούνται δεν έχουν συμπληρώσει την ανάπτυξή τους και φωτοσυνθέτουν ελάχιστα ή καθόλου, δηλαδή πρόκειται για παράσιτα του κλήματος των οποίων η αφαίρεση θα ωφελήσει τους βλαστούς που απομένουν. Εάν η πραγματοποίηση του βλαστολογήματος καθυστερήσει, τότε αφαιρούνται φύλλα ικανά να φωτοσυνθέτουν, για τα οποία το κλήμα κατανάλωσε προϊόντα φωτοσυνθέσεως, νερό και ανόργανα στοιχεία δηλαδή θα γίνει ζημιά στο κλήμα.
Ανάλογα με τη θέση των βλαστών που πρόκειται να αφαιρεθούν, διακρίνεται σε βλαστολόγημα τον κορμού, των βραχιόνων και των καρποφόρων μονάδων.
Το βλαστολόγημα αρχίζει με αφαίρεση των βλαστών από τον κορμό δηλαδή λαίμαργων που βγαίνουν είτε από το υποκείμενο, είτε από το εμβόλιο. Στη συνέχεια γίνεται αφαίρεση αυτών που βγαίνουν κοντά στους βραχίονες και οι οποίοι δε θα μας χρησιμεύσουν στο χειμερινό κλάδεμα, των κακοσχηματισμένων και αραίωμα των διπλών ή τριπλών (προέρχονται από τη βλάστηση δύο ή τριών αξόνων του οφθαλμού) μετά την εμφάνιση των βοτρύων. Βέβαια, κατά το βλαστολόγημα στους βραχίονες και τις καρποφόρες μονάδες δεν αφαιρούνται όλοι οι βλαστοί που δεν έχουν σταφύλι διατηρούνται μερικοί για να βοηθήσουν με το φύλλωμά τους στην αύξηση της φωτοσυνθετικής ικανότητας του κλήματος.

Στις ζωηρές ποικιλίες το βλαστολόγημα μπορεί να προκαλέσει ανθόρροια. Στην περίπτωση αυτή είναι καλύτερα να αυξηθεί το φορτίο κατά το χειμερινό κλάδεμα και να ακολουθήσει ένα ελαφρό βλαστολόγημα. Τα μικρά φυτά δεν τα βλαστολογούμε αυστηρά με σκοπό τον όσο το δυνατόν λιγότερο περιορισμό της φυλλικής επιφάνειας. Επίσης σε περιοχές που επικρατούν ισχυροί άνεμοι δεν αφαιρούμε τους βλαστούς από τους βραχίονες γιατί μπορεί να χρειαστούν στο επόμενο κλάδεμα.

Στην πράξη, στα άγονα και ξηρά εδάφη των αμπελουργικών περιοχών, που στις κριτικές για την άμπελο περιόδους υπάρχει πρόβλημα ακόμα και επιβίωσης των κλημάτων είναι ιδιαίτερα επιβεβλημένο το έγκαιρο και σωστό βλαστολόγημα για εξοικονόμηση υγρασίας και προσαρμογή των κλημάτων στις εξαιρετικά δύσκολες αυτές συνθήκες. Επίσης στα γόνιμα και αρδευόμενα εδάφη και στις ζωηρές ποικιλίες όπως Ραζακί, Σουλτανίνα, Σοβινιόν, Σιδηρίτη, Φράουλα κόκκινη κλπ., χρειάζονται πολλές φορές περισσότερα τον ενός βλαστολογήματα.
Με το έγκαιρο και σωστό βλαστολόγημα επιτυγχάνεται:
– οικονομία νερού και θρεπτικών στοιχείων
– καλύτερη ανάπτυξη των βλαστών που απομένουν
– γρηγορότερη και καλύτερη διαμόρφωση των κλημάτων αποτελεί απαραίτητη προπαρασκευαστική εργασία, η οποία ενώ δεν κοστίζει σχεδόν τίποτα, προσφέρει πάρα πολλά και οι αμπελουργοί την ονομάζουν «καλή δουλειά»
– διευκόλυνση τον επόμενου χειμερινού κλαδέματος
– καλύτερος αερισμός και φωτισμός των βλαστών που απομένουν
– έμμεση αντιμετώπιση του περονόσπορου με την πρόληψη της πρώτης προσβολής που είναι ιδιαίτερα επιζήμια στις τρυφερές ταξιανθίες και τα νεαρά φύλλα, καθώς και την ελάττωσή τον στις επόμενες προσβολές
– καθυστέρηση του γηρασμού των κλημάτων γιατί δημιουργούν πληγές (βασική αιτία γηρασμού).

Το βλαστολόγημα γίνεται με το χέρι. Ο εργάτης που το πραγματοποιεί πρέπει να γνωρίζει κλάδεμα, να σκέπτεται το παρόν και το μέλλον του κάθε κλήματος.

Έτσι επιλέγει τους βλαστούς που θα αφαιρέσει και κρατάει αυτούς που θα χρειαστούν για αντικατάσταση βραχιόνων και καρποφόρων μονάδων, καθώς και αυτούς που είναι κατάλληλοι για κάλυψη κενών στο σχήμα, ανεξάρτητα αν φέρουν ή όχι σταφύλια.

ΚΟΡΥΦΟΛΟΓΗΜΑ
Το κορυφολόγημα είναι η αφαίρεση των λεπτών κορυφών των καρποφόρων κλιματίδων, οι οποίες εξέχουν. Στην πραγματικότητα όμως η αφαίρεση γίνεται για να δώσουμε τα πολύτιμα θρεπτικά υγρά που καταναλώνουν οι κορυφές, στους καρπούς και στην φυλλική επιφάνεια που τα χρειάζονται περισσότερο.

Σε κάθε περίπτωση η αφαίρεση πρέπει να γίνεται μετά από μελέτη του κάθε πρέμνου ξεχωριστά για την δυναμικότητά του και οπωσδήποτε πάντα διατηρώντας πέντε (5) καλά σχηματισμένα και υγιή φύλλα ΜΕΤΑ το τελευταίο τσαμπί.

Θέλουμε και επιδιώκουμε την σωστή κατανομή των θρεπτικών υγρών, παράλληλα με την αναγκαία ποσότητα φυλλικής επιφάνειας που θα λειτουργήσει ως βιοχημικό εργαστήρι παραγωγής θρεπτικών ουσιών για το αμπέλι. Η εργασίες για το κορφολόγημα ξεκινούν με την έναρξη ή πολύ λίγο πριν, της άνθησης και για ορισμένες οινοποιήσιμες ποικιλίες το σωστό κορφολόγημα είναι παράγοντας καλής καρπόδεσης.

ΞΕΦΥΛΛΙΣΜΑ
Το ξεφύλισμα γίνεται για τους ίδιους περίπου λόγους με το κορυφολόγημα. Αφαιρούμε τα μικρά, κακοσχηματισμένα φύλλα ιδιαίτερα αυτά που φύονται κάτω από το πρώτο τσαμπί της κάθε καρποφόρου κλιματίδας. Πάντα αφήνουμε τα μεγάλα, υγιή και καλοσχηματισμένα φύλλα που χρειάζεται το φυτό για την φωτοσύνθεση και προστασία από τα ηλιακά εγκαύματα και τους δυνατούς ανέμους.
Ένα σωστό και μελετημένο ξεφύλλισμα, βοηθάει στην ανάπτυξη του φυτού, στην καρποφορία και στην αποφυγή ανθόρροιας αλλά και μας δίνει και μια «καθαρή εικόνα» των τσαμπιών για καλή φυτοπροστασία.

ΚΡΑΣΙΑ ΧΩΡΙΣ ΘΕΙΩΔΕΣ? ΤΙ ΕΦΑΡΜΟΖΟΥΝ ΟΙ ΑΝΕΜΩΤΙΣΙΟΙ ΟΙΝΟΠΑΡΑΓΩΓΟΙ?

Παρόλο που το θειώδες (SO2) είναι δυνατό να αποφευχθεί σε πολλά στάδια της οινοποίησης, η παραγωγή κρασιών χωρίς θειώδες (SO2) δημιουργεί συχνά μεγάλα προβλήματα (το θειώδες είναι άλλωστε απαραίτητο και χρησιμοποιείται και σε πλήθος άλλων συσκευασμένων τροφίμων και ποτών). Ακόμα δε και σε χαμηλά επίπεδα συμβάλλει σημαντικά στην εγγυημένη μακροβιότητα του κρασιού, ανάλογα βέβαια με την ποιότητα, τον τύπο και το στυλ του.

Σύμφωνα με τα λεγόμενα Ελλήνων οινολόγων, η χρήση θειώδους στα ελληνικά κρασιά έχει μειωθεί κατά πολύ τα τελευταία χρόνια. Οι δε Ανεμωτίσιοι οινοπαραγωγοί που ακολουθούν εναλλακτικές πρακτικές προσπαθούν να μειώσουν όσο είναι δυνατό τις παρεμβάσεις με διοξείδιο του θείου και είναι πολλοί αυτοί που διακινδυνεύουν την παραγωγή κρασιών χωρίς θειώδες.

Μια γνωστή πάντως τεχνική, που εφαρμόζεται τελευταία και στην Ανεμώτια αφορά την αύξηση του οξειδωτικού δυναμικού του γλεύκους, οξυγονώνοντάς το διαρκώς, έτσι ώστε να εθιστεί στην παρουσία οξυγόνου, πριν καν γίνει κρασί. Στη συνέχεια, οι επεμβάσεις με θειώδες (SO2) είναι ελάχιστες, σχεδόν αποκλειστικά για την αντιβακτηριακή προστασία της αλκοόλης. Με ανάλογο σκοπό, άλλοι κρατούν αρκετή ποσότητα διοξειδίου του άνθρακα (CO2) εγκλωβισμένη στις δεξαμενές, στα βαρέλια, αλλά και στο κρασί, το οποίο αφαιρούν λίγο πριν από την εμφιάλωση.

Όσον αφορά πάντως την ανθρώπινη φυσιολογία, υπάρχουν άτομα με δυσανεξία στο θειώδες, είναι γνωστές στην ιατρική κοινότητα οι αρνητικές επιδράσεις του στην βιταμίνη Β1, ενώ το θειώδες εικάζεται ότι καταστέλλει τη δράση των υπατικών ενζύμων, που μεταβολίζουν το αλκοόλ. Εκτός αυτών, εμπειρίες έχουν δείξει πως τα κρασιά χωρίς θειώδες ή με λιγότερο είναι πιο εύπεπτα και ευφραντικά και δίνουν την αίσθηση ότι ένας άνεμος ελευθερίας και ζωντάνιας διαπερνά το ποτήρι.

ΤΑ «ΦΥΣΙΚΑ ΚΡΑΣΙΑ» ΤΗΣ ΑΝΕΜΩΤΙΑΣ! ΜΙΑ ΠΕΤΥΧΗΜΕΝΗ ΣΥΝΤΑΓΗ ΔΕΚΑΕΤΙΩΝ..!

Τα τελευταία χρόνια όλο και πιο πολύς λόγος γίνεται για τα «φυσικά κρασιά» και η Ανεμώτια δεν έχει μείνει αμέτοχη. Πρόκειται για μια εναλλακτική «απάντηση» στο μοντέλο που συνθέτουν η παραγωγική αμπελουργία και η μαζική οινοπαραγωγή, φιλοδοξώντας να εισάγει την έννοια του «φυσικού», του μη παρεμβατικού, στο σύνολο της διαδικασίας της οινοπαραγωγής, όχι μόνο στην καλλιέργεια του εδάφους και στις καλλιεργητικές φροντίδες, αλλά και πέρα από αυτό, στην οινοποίηση, στην ωρίμαση, έως και στην εμφιάλωση του κρασιού.

Η «φιλοσοφία» των οινοπαραγωγών «φυσικών κρασιών» εδράζεται στο ότι η άμπελος, το περιβάλλον της και η επίγεια και υπόγεια ζωή της, αποτελούν ένα ζωντανό σύνολο, όπως άλλωστε και το ίδιο το κρασί, το οποίο δεν είναι απλώς χημικές ενώσεις, αλλά μια «ζωντανή» ύλη. Κατά συνέπεια, οποιαδήποτε χημική εισροή ή παρέμβαση σε όλα τα στάδια της οινοποίησης, με επιλεγμένες ζύμες και βακτήρια, με βιταμίνες και θρεπτικές ουσίες, με άζωτο, με οξέα, με ταννίνες κ.λπ., καθώς και η χρήση θειώδους (SO2), όπου κυμαίνεται από ελάχιστη έως μηδενική σε κάποιες περιπτώσεις, αλλοιώνει τις λεπτές και πολύπλοκες ισορροπίες των συστατικών στοιχείων του κρασιού.

Σε κάθε περίπτωση, τα «φυσικά κρασιά» και ό,τι τα αφορά δεν αποτελούν «δόγμα». Είναι ιδανικό, το οποίο ταιριάζει απόλυτα με την ιδέα της ονομασίας προέλευσης, δηλαδή του οικοσυστήματος στον κάμπο της Ανεμώτιας, του οινοπεδίου, του αμπελοτοπίου ή όπως αλλιώς θέλει να το πει κάποιος και στη θέληση-επιλογή κάποιων να σεβαστούν μέχρι κεραίας όλα τα φυσικά δεδομένα θεμελίωσης της ιδιαιτερότητάς του.

Στην Ανεμώτια διαχρονικά γίνονται βήματα προς αυτήν την κατεύθυνση και πολλοί Ανεμωτίσιοι οινοπαραγωγοί παράγουν τα δικά τους «φυσικά κρασιά». Πρόκειται για οινοπαραγωγούς που εφαρμόζουν βιολογική ή βιοδυναμική αμπελουργία, ενώ τα κρασιά τους προέρχονται σε πολλές περιπτώσεις, από αυτόριζα, απρόσβλητα από φυλλοξήρα, γηραιά κλήματα, που σε συνδυασμό με την ελάχιστη οινολογική παρέμβαση προικίζονται με μοναδικό χαρακτήρα. Παράλληλα, έχουν αρχίσει να συμμετέχουν σε διάφορα Αθηναϊκά σαλόνια «φυσικών κρασιών», με εξαιρετική μάλιστα επιτυχία. Επίσης, γνωστοί Αθηναίοι οινογράφοι έχουν αναφερθεί επανειλημμένως σε αυτά, με άκρως επαινετικά σχόλια, ενώ σχετικές κάβες και εστιατόρια τα προτείνουν στην γκάμα των κρασιών τους.